|
| |
Þvermóðska Þorgerðar
1.12.2005
Í fréttum sjónvarpsins síðastliðinn mánudag var frétt um samræmd stúdentspróf og aðgerðir nemenda vegna þeirra. Nýlega hefur verið stofnað svonefnt Hagsmunaráð íslenskra framhaldsskóla, en markmið þess hefur aðallega verið það að berjast gegn styttingu náms til stúdentsprófs sem og samræmdum stúdentsprófum. Aukinheldur hafa kennarar jafnt sem nemendur mótmælt þeirri miðstýringu sem breytingarnar teikna til, en menntamálaráðherra lætur sér fátt um finnast.
Námið í tíunda bekk grunnskóla snýst einungis um að glósa sem mest fyrir samræmdu prófin, því þau eru oftast metin inn í framhaldsskólana. Af því leiðir að grunnskólinn verður einsleitur, og er sama hvaða grunnskóla þú sækir; alltaf skaltu læra það sama. Slíkt gerist mögulega með tilkomu samræmdra stúdentsprófa. Þeir framhaldsskólar sem leggja áherslu á listgreinar fækka jafnvel sínum einingum í listnámi til þess eins að fá góða útkomu úr samræmdum stúdentsprófum, en þau eiga vera einskonar mælikvarði á gæði skólanna.
Samfara þessum aðgerðum hefur sami ráðherra hafið undirbúning að skerðingu náms til stúdentsprófs. Nemendur og kennarar hafa mótmælt því einnig, en Þorgerður Katrín hlustar ekki á þau mótmæli, ekki frekar en annað. Hún bendir á ýmis rök í þessu sambandi og er hagræðing þeirra helst.
Eins og áður er auðvelt að hrekja rök ráðherrans, en byrja má á þeim samanburði sem hún vill gera milli íslenska menntakerfisins og þess sem tíðkast á öðrum Norðurlöndum. Fyrst má nefna að það er lögbundin skylda stjórnvalda í Danmörk og Svíþjóð að hið opinbera skuli greiða fyrir námsbækur og önnur námsgögn, fyrir utan tölvur. Slíkt hefur ráðherra ekki áformað, enda yrði það of dýrt að hennar mati. Framhaldsskólanemendur munu því áfram þurfa að borga upp undir 60 þúsund krónur fyrir sínar bækur á ári.
Ráðherra vill oft bæta því við að nemendur sem klára framhaldsskólann á þremur árum fari fyrr í háskóla og fyrr út á vinnumarkaðinn. En ef við höldum áfram samanburði við nágrannalöndin, vilja t.d. nemendur í Danmörku gjarnan taka sér árs frí eftir þriggja ára nám í framhaldsskóla og ferðast um heiminn. Þessi samanburður er því fallinn um sjálfan sig eins og spilaborg. Þau einu sem styðja þessar aðgerðir eru Samtök atvinnulífsins og Verslunarráð, sem ráðherra hefur gjarnan verið senditík fyrir.
Sérhæfing skólanna minnkar og einkenni þeirra dofna; námið verður einsleitara vegna miðstýringar yfirvaldsins. Það er stórundarlegt að menntamálaráðherra, sem á að gæta hagsmuna námsmanna og kennara skuli hegða sér eins og frekur unglingur á gelgjuskeiði sem snýr sér undan eða grettir sig þegar reynt er að tala við hana á málefnalegum nótum. Þegar rætt var við ráðherra um fyrirhugaðar aðgerðir nemenda vegna samræmdu prófanna sagði hún: „Þetta eru einfaldlega lög í landinu, ungmennin eiga að taka þessi próf .“
Undirritaður styður mótmælaaðgerðir nemenda vegna þessara prófa og hvetur þá eindregið að skila auðu eða jafnvel líma prófið saman og teikna skopmyndir af ráðherra eftir smekk hvers og eins.
dss
|
|
| |