Hetjurnar redda þessu 16.7.2006 Glöggir muna eftir stjörnunni og snillingnum David Hasselhoff en hann verður einmitt 54 ára á morgun. Hann hefur tekið sér ýmislegt fyrir hendur gegnum tíðina og meðal annars leikið í þeim ágætu þáttum Baywatch og þeim enn betri þáttum Baywatch Nights.Víðsvegar um heiminn er þó Hofferinn betur þekktur fyrir tónlistarferilinn og aflaði hann sér einstakra vinsælda í Þýskalandi. Sagan segir að eitt sinn hafi hann látið þau orð falla að hrun kommúnismans, fall Berlínarmúrsins og sameining Þýskalands væru að miklu leyti honum að þakka. Þá söguskoðun byggði hann á því að hann hafði haldið tónleika í Berlín árið 1989, stuttu áður en múrinn féll, og sungið slagarann sinn „Looking for freedom“, eða „Leitað að frelsinu“. Lagið hafi inspírerað Þjóðverja svo heitt að breyting á heilu þjóðfélagi hafi verið óumflýjanleg – hetjan kom, sá og sigraði, og bylti heilu landi með boðskapnum. Margir telja eflaust meistara Hasselhoff haldinn stórmennskubrjálæði og ofmeta sitt áhrifavald gífurlega. Þeir sömu sem og aðrir mættu líta betur í kringum sig, því alls staðar eru hetjum á borð við strandvörðinn geðþekka eignaðar stórfelldar þjóðfélagsbreytingar. Þetta er auðvitað hinn argasti misskilningur en þrátt fyrir það er lítið spornað við þessari einstaklingsmiðuðu söguskoðun. Vissulega geta einstaklingar haft mikil áhrif á stefnur og strauma í samfélaginu, en sannur kraftur kemur úr fjöldanum, samvinnu fólks með hugsjónir og markmið, sem vill berjast fyrir því sem rétt er. Þetta vita þeir sem völdin hafa, en hafa ekki hátt um það. Í staðinn er okkur birtar ímyndir hetjanna. Martin Luther King og Rosa Parks risu upp gegn ofríkinu og frelsuðu svarta kynstofninn. Gandhi steig einn fram og knésetti breska heimsveldið og kúgun þeirra á Indverjum. Nelson Mandela stöðvaði aðskilnaðarstefnuna og sat í fangelsi í mörg ár fyrir málstaðinn. Þó að þessi stórmenni hafi öll vegið þungt í réttlætisbaráttunni má ekki gleyma því að þau höfðu fjölda fólks á bak við sig, fólk sem skipulagði, mótaði hugmyndir, vann baki brotnu fyrir málstaðinn. Mikið af þessu fólki hefur byrjað að ræða málin löngu áður en þessar hetjur okkar slitu barnsskónum. Þetta fólk bak við tjöldin vinnur einnig hetjudáðir. Vegna þessarar sýnar okkar á hvernig þjóðfélagsbreytingar eiga sér stað vilja margir einfaldlega bíða. Bíða eftir hetjunni. Hetjunni sem kemur og reddar. Í stað þess að vinna að hugsjónastarfinu með öðru svipað þenkjandi fólki bíður það eftir því að einhver annar, einhver magnaður komi og geri allt gott. En það virkar ekki þannig. Breytingar koma eftir þrotlaust starf þeirra sem vilja ná þeim fram. Það dugar ekki að bíða eftir foringja, einhverjum eins og David Hasselhoff sem blæs heilli þjóð eldmóð í brjóst og frelsar kúgaða. Það gengur til dæmis ekki að bíða eftir fúlskeggjuðum seðlabankastjóra með hetjulegt nafn til að líma saman brotna skurn þess tóma eggs sem Framsóknarflokkurinn er. Hetjurnar eru bara kápan. Það eru samvinnan og hugsjónin sem skipta máli.
sgj
|
