| |
Hverjir mótmæltu Hitler 1934?
2.12.2006
Við erum til í að kaupa rauð nef, gleðjast, gleðja aðra, og á sama tíma veita bágstöddum börnum lið. En ekki að opna landamærin fyrir hinum sömu börnum. Mér finnst þetta lykta af þversögn, jafnvel hræsni.
Sjálfsagt er að ræða „málefni útlendinga“ - það er beinlínis nauðsynlegt. Innflytjendur eru því miður oft í erfiðri stöðu, skilja illa málið, skilja ekki kerfið og þekkja ekki réttindi sín. Þeir eru með öðrum orðum tiltölulega einangraðir, útilokaðir frá því að hafa áhrif í samfélaginu. Þessu ætti að breyta.
Af hverju eru ekki fréttaþættir í Ríkisútvarpinu á pólsku og taílensku? Eru pólskumælandi fulltrúar í verkalýðssamtökum? Í félagsmálaráðuneytinu? Hvar eru tengiliðirnir? Er ekki sjálfsagt að bjóða nemendum upp á kennslu í sínu móðurmáli? Hér skal alls ekki dregið úr því að mjög mikilvægt er fyrir börnin að fá góða kennslu í íslensku líka, eins og öll skólabörn. En það ætti ekkert að vera því til fyrirstöðu að börn haldi við og þroski sitt móðurmál - það er reyndar mikilvægt og er yfirleitt samfara betri árangri í öllum öðrum skólagreinum. Nú bárust þær fregnir í gær að ráðinn hafi verið pólskukennari til grunnskólanna á Ísafirði og Önundarfirði og er það vel þótt seint sé, og mættu önnur sveitarfélög fara að hugsa sinn gang. En ég hef það því miður á tilfinningunni að um það bil 11% hvítra Íslendinga sem rekja ættir sínar til Egils Skallagrímssonar séu ósátt við þessa sjálfsögðu ráðningu.
Frá því að Magnús Þór Hafsteinsson og Jón Magnússon komu út úr skápnum með „áhyggjur“ sínar af „stjórnlausu flæði“ útlendinga til landsins hefur verið einkennilegt að búa á Íslandi. Ég veit ekki hvort ég er staddur í heimildarmynd um Þýskaland snemma á fjórða áratug síðustu aldar eða teiknimyndasögunni Maus. Verur sem líta út eins og manneskjur reynast, þegar þær opna munninn, hafa allt aðrar hugmyndir um lífið á jörðinni en ég sjálfur. Það telur sér trú um að hér á landi sé stórfellt vandamál, að fjöldi innflytjenda sé stórt vandamál - ekki fyrir viðkomandi útlendinga, sem njóta ekki sömu kjara og réttinda og innfæddir, heldur fyrir það sjálft. Það talar fjálglega um hrikaleg vandræði í Noregi, Danmörku og Hollandi, þrjú af allra bestu löndum heims til að búa í - nánast fullkomin samfélög ef ekki væru útlendingahatarar.
Hugmyndin um að við getum hér á þessari eyju bara verið stikkfrí, langt frá heimsins vígaslóð, að við höfum ekki skyldum að gegna við umheiminn, aðrar manneskjur, er siðlaus. Okkur ber algjör skylda til þess að opna veislusalinn og bjóða öðrum til borðs. Við erum ekkert rétthærri hér, í krafti hreins blóðs, eða svita og tára forfeðra okkar. Auður okkar Íslendinga er skapaður í útlöndum eða í samskiptum og viðskiptum við útlendinga. Við eigum að gera það sem hægt er til að bjóða fólk velkomið.
ig
|
|