Valdaránið í Fiji kemur Íslendingum við 5.12.2006 Þegar rætt er um öryggi á Íslandi er jafnan látið sem saman fari tilvist hers í landinu og aukið öryggi fyrir venjulegt fólk. Sama gildir um meira lögreglulið og víkingasveitir, allt er þetta sagt til þess fallið að auka öryggið. Þetta hefur verið málflutningur ríkisstjórnarinnar á þessu kjörtímabili og lítið hefur verið um mergjaða gagnrýni á þetta, síst af öllu frá hinum andlausu og hægrisinnuðu fjölmiðlum sem við búum við hér.Áðan rændi herinn á Fijieyjum völdum í landinu og setti forsætisráðherrann af. Öfugt við Íslendinga búa Fijimenn nefnilega við her og leiðtogi hersins notar orðið öryggi einmitt í hvert sinn sem herinn tekur völdin þar í landi (það gerðist seinast árið 2000). Sömu orð notaði Augusto Pinochet, morðvargur frá Chile, árið 1973 og notar enn. Allt það fólk sem hann lét myrða, ræna og pynta var ofsótt í nafni öryggis. Þeir Íslendingar sem halda að her á landinu auki öryggi venjulegs manns ættu að hafa þá Pinochet og Bainimarama í huga. Það er nefnilega fjarri lagi að hervaldi sé aldrei misbeitt þar sem her er í landi. Rómanska Ameríka er full af sorglegum dæmum um annað þó að sem betur fer hafi herforingjar þar í álfu hegðað sér aðeins betur seinustu fimmtán árin en þeir gerðu fyrr. Það er einmitt í ljósi sögunnar sem Panama lagði niður her sinn nýlega. Panamabúum fannst þeir öruggari án hers. Íslendingar þurfa að hugsa vandlega um hvað þeim finnst. Undanfarið hefur verið nokkur umræða um meint tómarúm í vörnum Íslands. Eru þá Íslendingar óöruggari á þessari stundu en íbúar Fiji? Nú gætu menn sagt sem svo að á Íslandi yrði hervaldi ekki misbeitt. Nýleg umræða um hleranamál á Íslandi ætti þó að vekja menn til umhugsunar. Þar kemur fram að sumar ríkisstjórnir hafa litið á það sem sjálfsagt mál að skilgreina leiðtoga stjórnarandstöðunnar sem óvini ríkisins. Þannig varð umdeildur samningur ríkisstjórnarinnar við bresk stjórnvöld árið 1961 til þess að látið var hlera síma stjórnarandstöðunnar. Og þá má spyrja sig: Er það sjálfsagður réttur hverrar ríkisstjórnar að njósna um stjórnarandstöðuna? Athyglisvert er að aðeins hægrisinnuð stjórnvöld á Íslandi hafa skilgreint það þannig. Líta má á þessar hleranir sem fortíðarvanda á Íslandi en þó er stutt í að ráðandi öfl á landinu leggi sjálf sig að jöfnu við land og þjóð. Andstæðingar álversframkvæmda á landinu voru sagðir rægja Ísland og Íslendinga í útlöndum og svipaður málflutningur tíðkast í tengslum við hvalveiðar. Gagnrýnisþolið er enn minna þegar fólk af erlendu bergi brotið á í hlut. Einn frambjóðandi Vinstri-Grænna á höfuðborgarsvæðinu er sagður hafa talað illa um Íslendinga vegna gagnrýninnar umfjöllunar um stjórnvöld og auðhringa sem starfa hér á landi. Ólíklegt er að menn tækju þannig til orða ef innfæddur Íslendingur ætti í hlut. Ég treysti sumum íslenskum stjórnmálamönnum ágætlega til að ráða yfir sérsveitum og jafnvel her. En mun fleirum treysti ég engan veginn til þess. Og ég treysti því ekki heldur að öflugur her eða lögregla yrði ekki hér ríki í ríkinu, eins og gerst hefur á Fijieyjum. Það er full ástæða fyrir okkur að varast vítin, þau eru nógu mörg. Lögreglan á áfram að sinna stórum og smáum glæpum en ekki að bólgna út í krafti hryðjuverkaógnar og verða míníútgáfa af ameríska hernum. Við erum öruggari án nokkurs hers en með slíkt finngálkn í stofunni hjá okkur. Núna er talað um að Íslendingar þurfi að leggja aukið fé til að greiða fyrir varnir hér á landi. Meðal þess sem þykir eðlilegt er að fá hingað norska málaliða eða frá öðrum NATO-löndum. Sagan geymir þó mörg dæmi um að slíkir málaliðar hafi verið til óþurftar í gistilöndum sínum en fá um að þeir hafi reynst venjulegu fólki í landinu vel.
áj
|
