Um ríkisrekna kosningabaráttu 9.2.2007 Þessa dagana má sjá í blöðunum auglýsingar um bækur á stórlega lækkuðu verði. Í hinu árvissa jólabókaflóði koma út mörghundruð titlar, en flóðið fjarar út á örfáum vikum og við taka bókamarkaðir í Perlunni. Einu bækurnar sem hreyfast í hefðbundnum bókabúðum eru sjálfshjálparbækur og upplýsingakver fyrir túrista.En nú er næsta flóð að skella á okkur, bæklingaflóðið frá ráðuneytum og opinberum stofnunum sem brýst út fyrstu mánuði hvers kosningaárs. Við megum treysta því að á næstu vikum munu hin og þessi ráðuneyti finna sig knúin til að prenta stór upplög af fallegum bæklingum þar sem lesa má allt um stefnuna í samgöngumálum, fíkniefnavörnum, uppbyggingu skólakerfisins o.s.frv. Nöfnin á bæklingum þessum eru undantekningarlaust klisja. Þeir virðast allir heita: “Ný sýn til framtíðar”, “Nýsköpun til framtíðar” eða jafnvel “Sköpum nýja framtíðarsýn!” Þessi ríkisrekna kosningabarátta fyrir almannafé er grímulaus, enda verður enginn var við útgáfustarfsemi af þessu tagi nema á kosningavetrum. Fáir virðast finna sig knúna til að mótmæla þessum vinnubrögðum og það er eins og almenningur sætti sig við að svona komi ráðamenn einfaldlega boðskap sínum á framfæri. Auglýsingabæklingar ráðherra eru hvimleiður hluti af íslenskri stjórnmálabaráttu. Stundum er útgáfa þeirra fjármögnuð af rekstrarfé viðkomandi ráðuneyta, sem er í sjálfu sér ömurlegt. Verra er þó þegar peningarnir eru beinlínis teknir út sjóðum sem eyrnamerktir eru öðrum verkefnum. Bæklingur sá sem Siv Friðleifsdóttir heilbrigðisráðherra gaf út á dögunum fellur undir seinni flokkinn. Peningarnir til útgáfunnar voru fengnir úr Framkvæmdasjóði aldraðra, sjóði sem hefur það meginhlutverk samkvæmt lögum að byggja eða sinna viðhaldi á þjónustumiðstöðvum, dagvistum eða öðru því húsnæði sem notað er til þjónustu fyrir aldraða. Viðfangsefni sjóðsins eru ærin, enda alkunna að húsnæðisskorturinn í þessum málaflokki er æpandi. Aldraðir komast ekki inn á viðeigandi stofnanir vegna plássleysis, hjónum og sambýlisfólki er stíað sundur og á sumum stofnunum er alsiða að margir búi saman í herbergi. Viðbrögð ráðherrans við réttmætri gagnrýni voru því með eindæmum. “Stormur í vatnsglasi!” – sagði ráðherrann á Alþingi og þar með þurfti ekki að ræða málið frekar. Umræðan um bæklingaútgáfu Framsóknarráðherrans er sorgleg. Ekki endilega vegna orða Sivjar, þau eru í takt við það siðferði sem Framsóknarflokkurinn hefur sýnt við stjórn landsins. Það sem er sorglegt, er að flestum virðist ekki finnast þetta skipta mjög miklu máli. Samtök aldraðra hafa að vísu gagnrýnt athæfið, en aðrir yppa öxlum. Svo virðist sem kosningabæklingaflóð á kosningavetri sé svo fyrirsjáanlegt og eðlilegt fyrirbæri í hugum fólks að enginn nenni að gera sér rellu út af því. Þar breytir engu þótt peningarnir séu teknir úr fjársveltum málaflokki, sem allir eru sammála um að skipti þó verulegu máli. Þetta tómlæti er óþolandi. Ráðherrum á einfaldlega ekki að líðast að ganga að vild í sjóði sem ætlaðir eru til annarra verkefna. Er nema von að maður vilji helst að ríkisstjórninni svelgist á þessu vatnsglasi sínu?
sþá
|
